MUZEUM STAREGO SAMOCHODU

Projekt jest próbą wpisania nowego obiektu w zastany historyczny kontekst, przy jednoczesnym nadaniu mu współczesnej formy pozwalającej na jednoznaczne określenie jego funkcji. Punktem wyjścia w procesie projektowym stały się cechy wywołujące u odbiorcy skojarzenia związane z motoryzacją -
dynamika, szybkość, forma.

Faza: Koncepcja

Lokalizacja: Kraków

Data: 2011

Powierzchnia użytkowa:
2 500 m2


Autorzy: Tomasz Huk (opiekun naukowy - dr hab. inż. arch. K.Butelski)

Ideą projektu muzeum starego samochodu jest wpisanie się w istniejący kontekst, a zarazem nadanie budynkowi formy pozwalającej na jednoznaczne określenie jego funkcji.  Motoryzacja wywołuje u odbiorców różnorakie emocje - niektórzy skupiają się głównie na kształtach, inni kojarzą ją przede wszystkim z dynamiką. Te skojarzenia stały się punktem wyjścia do zaprojektowania obiektu.

Forma obiektu z jednej strony wpisuje się swoim kształtem w otaczające zabudowania, z drugiej nawiązuje do pasów napędzających silnik. Przeszklenie parteru i uniesienie bryły pozwoliło otworzyć obiekt na bulwary wiślane, przeciwdziałając powstaniu granicy między tym co wewnątrz a otoczeniem. Użyte materiały miały odpowiadać tym, stosowanym w przemyśle motoryzacyjnym - fasada muzeum została zdominowana przez błyszczącą blachę oraz szkło.

Budynek podzielono na trzy kondygnacje. Poniżej poziomu terenu zlokalizowano wielostanowiskowy garaż dla odwiedzających. Na parterze wydzielono strefę muzealną przeznaczoną na salę wystaw czasowych, foyer oraz przestrzeń administracyjno-magazynową. Piętro pierwsze, w przeciwieństwie do parteru, stanowi jedną, wielokondygnacyjną, otwartą przestrzeń poprzecinaną systemem podwieszanych kładek. To tutaj zlokalizowano ekspozycję wystaw stałych. Na dachu budynku zaprojektowano zewnętrzną ekspozycję oraz platformę widokową.